Insanın kabirde birtakım sorulara muhatap olacağı ve. durumuna göre azap ve sıkıntı görecegi gerçektir. Buna işareten birçok âyet-i kerîme ve bunu anlatan birçok hadîs-i şerîf vardır. (Örnek olarak bk. Tecrid-i sarîh IV/496 vd.) Bu konuda müstakil kitaplar da yazılmıştır. (Mesela Kurtubî'nin "Tezkire"si, Suyûtî'nin "Şerhu's-sudûr"u bunların en meşhurlarındandır.) Meselâ bir hadîs-i serîfte; "Kabir, ya Cehennem çukurlarından bir çukurdur, ya da Cennet bahçelerinden bir bahçedir. Gözünüzü açın, o her gün üç defa seslenir ve şöyle der: Ben böcek yuvasıyım, ben karanlık eviyim, ben vahşet yuvasıyım..." (Suyûtî, Şerhu's-sûdur 67-68) Bundan anlaşıldığı ve başka hadîs-i şeriflerde de dendiği gibi kabir, mü'min için açılacak, genişletilecek ve gülistan olacaktır. Özellikle Allah yolunda şehid olanlara kabir imtihancıları soru soramayacak ve kişinin yaptığı iyi ameller orada "temessül" edip yardımına koşacaktır. Mü'minin gördüğü kabir azâbı hatâlarının keffâreti olacak ve mâhşere giderken yükü hafiflemis olarak gidecektir. Mü'minlerin bu konunun önemini kavramaları gerekir. Allah Rasûlü Efendimiz "lezzetleri parça parça eden (ölümü ve kabri) çok anın" "Kabirden daha korkunç bir manzara görmedim" buyurur. "Râbita-i Mevt"in kökeni budur. Bu kişinin kendine gelmesinin ve kendini yenilemesinin yollarından biridir.